Citytoer Surabaja.

Zaterdag 25 September 2010.

Vanmorgen voor de laatste keer opgehaald door Hari voor de citytour. Maar eerst even naar het kantoor van Lion Air om de juiste vliegtuigstoelen te regelen voor morgen. Dat is gelukt !

Onze eerste stop is de lokale haven, Tajung Perak. Hier worden de schepen ouderwets gelost en geladen om vervolgens de vracht over de archipel te verspreiden. Alles gaat nog op mankracht. De meeste schepen zijn Buginese schoeners.

De volgende stop is bij de Sampoerna-kretekfabriek met museum. De hele werkplaats zit vol met dames achter rijen van tafels om zo snel mogelijk sigaretten te draaien. Men wordt betaald naar het aantal. Op onnavolgbare wijze word de kretek stapel steeds hoger, binnen een mum van tijd. ( pictures not allowed). Ook de werkkleding was uniform, gezellig rood en geel. Het deed me denken aan de meisjes van Verkade. De geur was overigens apart en lekker : kruidnagel.

Leuk museum met veel Batik.

De oudste Chinese tempel bezocht in de Arabische wijk, in deze wijk bevindt zich een oud chinees handelscentrum waar de tempel zich bevindt. De Slompretande Hok An Klong-tempel uit de 18e eeuw. De wierookgeuren kwamen ons al tegemoet!

Als uitsmijter naar ijssalon Zangrandi ice Cream Palace voor..... een ijsje !! Ook dit is een bekend koloniaal gebouw.

Terug naar het hotel waar we afscheid namen van Hari en hem hartelijk bedankten voor zijn begeleiding tijdens onze vakantietrip. Een prima vent !

Koffers pakken en morgen een begin van een nieuw hoofdstuk : de Molukken.

Minder internet mogelijkheden, dus bij voorbaat excuses. De verhalen zullen mondjesmaat zijn.

Wij hopen op lekker veel zon, zee en relaxen. We zullen zien......

Groeten,

Peet en Jo,

' the travellers'.

Rustdag in Surabaja.

Vrijdag 24 September 2010.

It's a rainy day in Surabaja. Vannacht werden we gewekt door het weer ! Slagregen tegen ons raam van de hotelkamer (8h) veroorzaakt door de bijkomende wind. Zoals ik al eerder opmerkte zijn zelfs de locals verbaasd over zoveel regen in the dry-season. ' climate is chancing'!

Lekker wandelen is moeilijk hier. Wij zijn onmiskenbaar toeristen die er rijk uitzien..., en worden van alle kanten belaagd. Door becak-rijders en straatverkopers, anders worden we aangestaard en moeten we met de mensen op de foto. Jaja.

In het hotel zitten we even rustig zonder opdringerige mensen. Morgen hebben we een citytour, spot the highlights van Surabaja. Surabaja is een drukke industriestad zonder veel opsmuk. Het leven lijkt hier harder en sneller.

Om onze tijd nuttig te besteden zijn we onze weblog aan het bijwerken, zoals jullie wel hebben gemerkt. We zijn weer een beetje bij.

Groeten,

Peet en Jo,

' the travellers'

Zoek tocht naar herinneringen.

Donderdag 23 September 2010.

Vandaag gaan we weer op pad met Hari, neef Peter M, gaat deze dag ook mee. Eerst even een bootticket voor hem halen voor de overtocht naar Ambon. Hij gaat met de boot naar Ambon. Duurt 3 dagen.

Hierna zijn we een aantal adresjes gaan bezoeken. Ook deze ronde was Hari weer de hoop in bange dagen. Een wens van Peter was onder andere de dierentuin nog een keer bezoeken. Deze stond vroeger bekend als 1 van de grootste en mooiste dierentuinen. Dat was vroeger, de eens zo beroemde dierentuin lag er droevig bij. De dieren huilden van honger en verdriet. Geen geld om alles en iedereen te onderhouden. Vele lege verblijven, getuige van een stille dood.... Niet de beste ervaring voor ons. Gelukkig zijn we de trip hier begonnen en komen er alleen nog maar welkome ontmoetingen vandaag. Even wat vrolijks.

Naar de begraafplaats..... Een immens grote begraafplaats, er loopt zelfs een weg tussendoor, de graven liggen kriskras door elkaar, er zijn geen wandelpaden.

Het graf van Peter z'n opa hebben we bezocht. Aan de hand van een foto konden we herleiden wat het nummer was en de locatie. En onder begeleiding van enkele locals konden we de plaats traceren. Even snel wat snoei- en veegwerk en het graf stond er weer mooi bij. Toch altijd weer een emotioneel moment op z'n begraafplaats.

Door naar de volgende herinnering, nu komt het allemaal wel erg dichtbij. We gaan naar de Jl. Bengawan 3, de plek waar het ouderlijk huis heeft gestaan. Het oude huis is vervangen door een nieuwer huis, gebouwd door een arabische meneer. Inmiddels is het weer overgegaan in andere handen. Het is een soort missiepost geworden van de RK kerk. Tevens is het een opvang voor daklozen. Het .is toch een bijzonder iets om deze confrontatie aan te gaan. We mochten ook even naar binnen, goed gevoel!De grond waar hij als kleine jongen heeft gespeeld, gehold, plezier heeft gehad en ondeugend is geweest.

Ook de Bengkel van zijn Pa stond nog op de Jl. Ngagel. Het straatnummer was veranderd in 77 en hij was niet meer in gebruik, maar toch.....

Morgen weer ff bijtanken. Helaas, helaas heeft het hotel geen zwembad, maar we vermaken ons wel....!

Groeten,

Peet en Jo,

'the travellers'.

Sunrise Bromo, op naar Surabaja.

Woensdag, 22 September 2010.

Om 02:30 uur wake-up-knock on the door, 03;15 uur present op de afgesproken plek in het pikkedonker, op gepikt door de jeep. Ik hoef deze keer niet uit te wijden over de jeep, is bekend ! Mochten we denken dat we de enige waren, dat was niet het geval.

Het werd weer een pittige rit voor de organen!

Wat hadden we een mazzel, geen regen, heldere hemel met hier en daar een wolk. Prachtig uitzicht, en veel foto's. We kunnen er lang en breed over praten, dit moet je gewoon zien om het te begrijpen. Dus.....

Om 07:00 uur waren we weer terug in het hotel,een ervaring rijker. Lekker zitten en nassen, warme nasi, want ik was toch wel een beetje koud geworden.

Hari komt ons om, je raad het al, 09:00 uur halen. We vervolgen onze reis naar Surabaja. Na een kort nachtje is de auto net een reiswieg. Even weggezakt, moet kunnen.

Koffiebreak, tijd voor koffie susu, heerlijk. Koffie met mierzoete friese vlag-melk, een echt aanrader !

Om 13:00 uur in het Ibishotel aangekomen te Surabaja, niet zonder slag of stoot. Een enorme traffic jam die gewoon is voor hier. We gaan even kassie-an doen om alle ervaringen weer even te verwerken. Geld halen, mall in. De juiste volgorde, mijns inziens...

Vanavond voor het gemak maar in het hotel eten, nou, dat was niet zo'n goed idee. Wat wij wilden eten was net niet meer voorradig, ik was er gauw klaar mee. Zelfs in het kleinste restaurant kon je bestellen wat er op de lijst stond en van een groot hotel verwacht je toch zeker een goede service,not. Goede leer !

Morgen weer same time, same chauffeur op naar nog meer herinneringen.

Grappig, wij leven al in het vandaag, maar in Holland is het nog gister...?!?

Malam !

Groeten,

Peet en Jo,

' the travellers'.

Op naar de Bromo.

Dinsdag 21 September 2010.

Negen uur lijkt onze standaard vertrektijd te worden, zo ook vandaag. Pak Hari kwam weer voorrijden. Voor hem een thuiswedstrijd, hij woont plusminus 200 m van het hotel vandaan. Koffers in de auto en daar gingen we weer. Op weg naar de kampong Tumpang waar de jeep op ons stond te wachten.

We hebben een excursie naar het Nationaal-park Bromo-Tengger-Semeru. In een 'ouwe, open, pl*****' Toyota, bj: 1975, maar ijzersterk en dat was wel nodig.... Een prachtige rit. De Toyota kwam volledig tot zijn recht, het leek niet alleen, het was off the road.

Als je nog geen wandelende nieren had, kreeg je ze nu wel......!

Na de 'bosrijke' omgeving rijden we een grote open vlakte op die de Savanne wordt genoemd, omringd door de bergen. Na een korte pick-nick in the middle off nowhere reden we verder om uit eindelijk in een immense lava-zandvlakte uit te komen, met als klapstuk, zicht op de vulkaan Bromo. Net een maanlandschap. (kijk de foto's)

Als deze vulkaan niet rookt, dan is het foute boel. Hij kan dan tot uitbarsting komen.

Netjes afgeleverd bij ons volgende hotel Lava Vieuw Lodge in Cemoro Lawang. We wachten op BaHari. Onze spullen kwamen laat in de avond bij het hotel aan. Ba Hari moest omrijden, dat kost ongeveer, zonder traffic jam, 4 tot 5 uur.

Hij heeft voor morgenochtend 03:30 uur, de jeep geregeld naar het uitzichtpunt Penjakan voor een prachtige zonsopgang bij de Bromo. Mata Hari !

Groeten,

Peet en Jo,

'the travellers'.

Excursie theeplantage Wonosari, bezoek Lawang en Selecta.

Maandag, 20 September 2010.

Excursie theeplantage, Wonosari.

Om 09:00 uur opgehaald door Hari. De fabriek bekeken, hoe theebladeren uit eindelijk thee wordt. Vanwege een langdurige moesson-bui niet erg ver de plantage ingelopen. Gelukkig asfaltpaden !!!! Dus als je Lipton thee drinkt, deze komt van hier.

Heerlijke thee gedronken en daarna zijn we naar Lawang gereden.

Hari had de oude foto's bekeken van Peter en dacht dat hij wel het een en ander terug kon vinden. Als eerste gezocht naar het vakantiehuis van de ouders van Peter in Lawang. Het stond er nog ! Alleen het uitzicht was na zo lange tijd geleden wel veranderd. Er stonden wat meer gebouwen zodat de berg niet goed te zien was.

Maar dat het huis er nog stond was geweldig !

We gingen door naar Selecta. De plaats waar Peter nog oude foto's van heeft en flarden in in het hoofd. Wat een verrassing, alles was nog aanwezig : de hoge duikplank, de rots met de 3 gaten en het watervalletje. Alleen de cactus had een appelflauwte gekregen.... kreeg waarschijnlijk lucht van het feit dat Peter zou komen.... haha, flauw.

Voor Peter een emotionele ontmoeting met zijn jeugd.

Tijd om even af te koelen in het zwembad.

Morgen om 09:00 uur weer vertrekken, richting Bromo.

Sampai jumpa !

Groeten,

Peet & Jo,

'the travellers'

Tempels, waterval en pak Rudi.

Zondag 19 september 2010.

Nog even wat tempels en een waterval bekeken. Nu is het tijd voor afscheid van onze gids Eva, in onder andere de theeplantage. Door naar Malang. Een lange rit met druk verkeer.

Pak Rudi gebeld en een afspraak gemaakt. Het bleek dat we door het dorpje kwamen waar Ruud woont. Dan meteen maar langs. Zijn nederige stulpje bekeken, waar we stiekem toch wel een beetje jaloers op waren.

Dat heeft-ie allemaal goed geregeld !

Het was een leuke ontmoeting en heel bijzonder om aan de andere kant van de wereld een vertrouwd iemand tegen te komen.

Gezellig gegeten en verhalen uitgewisseld. (Bintang boys)

Maar aan alle goede dingen komt een einde dus elkaar uit gewoven en door naar het hotel in Malang.

Gelukkig weer iets meer faciliteiten.

Onze cellphones waren volledig empty, laundry op laten halen en lekker slapen.

Gr. Peet & Jo,

'the travellers'.

Verdwaald???????

Zaterdag 18 September 2010

05u30 wekie wekie, 07u00 gepikt en gedreven, evenals onze nieuwe chauffeur Bapak Hari.

Hari begeleidt ons tot en met Soerabaja. Koffers in de auto en off you go!

Als eerste naar het Prambanan complex. Mister Eddy, de Engelstalige gids, die stiekem toch een beetje Nederlands sprak, zou ons een rondleiding geven. Weer erg indrukwekkend!

Door naar de Mengkunegara Paleis in Solo en vanuit daar door voor een wandeling door de theeplantage van plm 1,5 uur. We twijfelde lichtjes over de wandeling in verband met de knikkende knieën van Peter en de balans problemen van mij. Maar de gids vertelde ons, it was an easy trip... Oké, daar gaan we dan. De wandeling bleek toch een soort 'tracking', over smalle dijkjes en 'slippery-but-wet-hellinkjes'.

De gids bleek dit voor het eerst te doen en ja hoor, het thema:'don't follow me, I'm lost too-scenario' werd werkelijkheid. Na 3uur ( do you see the lake ?...) en in het donker, erg donker, toch nog de weg terug gevonden!

Bapak Hari was in shock, nauw contact gehad met het rescueteam, wat al klaar stond.

Vijf minuten later binnen en ......

Allen opgelucht naar het hotel in de bergen. Very basic,vochtig en klam, apart luchtje, maar uiterst vriendelijk.

De volgende dag nog wat tempels bezocht het is dan inmiddels Zondag.

Gr. Peet & Jo

'the travellers'