Kerkdienst in het hotel. Halleluja, praise the Lord.

Zondag 3 Oktober 2010.

Holy moly keiharde muziek om 8u 'smorgens, welke ixxxxx doet nou zoiets op zondagmorgen ???? Tot we opeens het woord 'halleluja' herkende.....

Daar ging een lichtje branden, zondag ? Kerk ? Zou er misschien een kerkdienst zijn ??

We hoorden al zoveel mensen voorbij onze deur schuiven. Veel vrolijke en swingende muziek en zang vulde de ruimte. In de loop van de ochtend kwamen nog meer kerkgangers gewapend met de bijbel het hotel betreden op naar de 6de verdieping.

Wij hadden andere plannen. Peter wil vandaag naar duikcentrum 'Blue Rose' om een dagje duiken te regelen.

Zo gezegd, zo gedaan.. petje weer op en shorty aan, alleen nog een busje scoren !

Op een strategisch punt wachten en daar kwam een busje. We staken onze hand op ten teken dat we mee wilden, maar er werd vrolijk terug gezwaaid en reden door. Na dit een aantal keer herhaald te hebben, voelde we wat nattigheid. Zou Zondag hier dan toch een echte rustdag zijn ?? Het leek er wel op, heel Kota Ambon lag plat !

Terug bij het hotel had de security nog wel een zwager ergens die cepat cepat naar het hotel werd gedirigeerd om even tussen door dit klusje te regelen. Wel een luxe auto met airco en praise-the-lord-muziek included ! Afgezet, letterlijk en figuurlijk, bij het duikcentrum. Het duikcentrum lag aan een prachtig maar verwaarloosd strandje en aangezien het een vrije dag was voor de mensen werd daar flink gebruik van gemaakt.

Na een 'dagje duiken' te hebben besproken, voegde wij ons onder de bevolking.

De enige belanda's, en natuurlijk weer veel bekijks. Bikini's zijn ze ook niet zo gewend, iedereen gaat met kleren en al te water. Dus weer veel op de foto geweest, baby's in m'n handen geduwd gekregen, klikklik, terima kassieeee.

Heerlijk gezwommen. Er werd door lokale dames, die met de kruiwagen kwamen, verse rudjak gemaakt, zoveel eenvoud en toch zo bijzonder.

'sMiddags kwam er onverwacht een busje langs zodat we weer heelhuids in het hotel aankwamen.

Neef Peter kwam ook nog even naar het hotel.

Morgen gaan we naar Saparua met de ferry. Om 7u worden we opgehaald.

We wachten af !

Voor de zekerheid een wake-up-call geregeld. Aan ons ligt het niet..

groeten,

Peter en Jolanda,

'the travellers'

Familiebezoek.

Vrijdag 1 Oktober 2010.

Eureka.., één mysterie opgelost !! Die hele vervelende penetrante lucht die bij ons in de bad- en slaapkamer hangt en waar ik een beetje vies van ben, blijkt toch ergens GOED voor te zijn.

Het zijn kamferballetjes...!?! Te vergelijken met mottenballen, ze houden het ongedierte weg. Nu vallen alle puzzelstukjes in één. Ik had inderdaad witte balletjes gevonden op de grond in de badkamer. Gelukkig, hier kan ik mee leven en lijkt het probleem op eens een stuk minder.

Waar je al niet over kan vallen.

Vanmorgen naar het internetcafé geweest,onder tussen ons favoriete koffiestek.

Alfonso gebeld, we worden zo opgehaald om hun place-to-be te bezoeken. En surprise surprise, op de moped (brommertje). Was nog even rijden, ze wonen namelijk tegen de berg op. Hun vorige huis is 2x in brand gestoken door 'anders-gelovigen' en zijn alles kwijt geraakt. Salvina durft nu niet meer in de wijk te wonen.

Het huidige huis is een verlaten radiostation, erg sober en primitief maar ze voelen zich hier veilig. Salvina had heerlijk gekookt terwijl ze eigenlijk helemaal niet van koken houdt. Respect !

We hebben lekker buiten gegeten,rijst,groenten,saté en soep. We zijn de hele dag gebleven. Aan het eind van de middag werden we weer netjes bij het hotel afgezet. Je zal misschien denken, wat een weekdier, maar ik heb er een warm gevoel aan over gehouden.

'sAvonds afgesproken met Armano om in het hotel 'the Swiss Bell' bij hem koffie te drinken. Met de gouwe tip: dan kun je meteen internetten ! Geweldig! Zo gezegd, zo gedaan. Verhalen op de weblog, we hebben weer wat te doen.

PS: Rodin sterkte met je spalkje ! Jammer dat ik er niet was dan had je niet zo lang hoeven wachten !!!

Groeten,

Peet en Jo,

'the travellers'

Lekker tripje, zie foto's.

Donderdag 30 September 2010.

Vandaag het plan gemaakt om naar Pintu Kota te gaan. Na het ontbijt, zwemkleding aan, duiktas en flippertjes mee, petje op en short aan.... Zijn we een beetje toerist of niet ???

Pintu Kota is in de buurt van Latuhalat dus bekend terrein voor ons. Het lokale busje gepakt, dat allong the way langzaam volliep. Op een gegeven moment zaten we met z'n twaalven in het busje gepropt, met wisselende samenstelling.

Bij het bordje 'Pinta Kota' overgestapt in de becak, ieder één. Het was nog een aardig eindje fietsen voor onze vrienden. Bij een steile helling moesten we uitstappen; het zou nog +/- 200 meter lopen zijn.... Yeah, right, tuurlijk, niet dus. In de volle zon even flink zweten , helling op en helling af. Een beetje genaxxx, had ik het gevoel ! Nou ja, we liepen richting zee en straks lekker zwemmen..!

Entree betaald, 2000 Rp per persoon (= 20 cent pp) en trap afgedaald.

Geweldige vieuw maar het was eb en voor ons lag een geweldige rotspartij ! Daar ging ons snorkelfeestje. *#*#.

Ter plekke rondgeleid door een spontane local die achteraf 'dying for a smook' was, helaas daar konden wij hem niet aan helpen. Niet helemaal tevreden zijn vangst blijkbaar, plots geen interesse meer. O ja, de becak ?? 'proberly overthere..'

Geen becak, geen odjek dus jalanjalan = wandelen met de zon recht boven ons.

Bij de eerste de beste houten kraam op een bankje in de schaduw zitten wachten op een mogelijk vervoersmiddel. Busje komt zo, maar vandaag even niet.

Gelukkig 2 mopeds kunnen regelen en tegen een kleine vergoeding brachten zij ons naar de grote weg, al kreunend en steunend onder het extra gewicht van die bloody Belanda's.

Eind goed, al goed !

'sMiddags naar het internetcafé wat we gister gespot hadden. Deze zag er vrij nieuw uit.

Heerlijke koffie susu, wat hier Vietnam koffie heet, what's in a name ?! Lekker nasi kunning gegeten, alleen jammer dat de wifi net even een kabelbreuk had.

Niet getreurd komt tijd komt raad!

PS, Marcel gefeliciteerd met je 60-ste verjaring !!

Groeten,

Peet en Jo,

'the travellers'

Dagje rustig an.

Woensdag 29 September 2010.

Vandaag de familie even ontlast van hun verantwoordelijkheden. Geen afspraken gemaakt. Uitgeslapen, half negen ontbijtje en besloten dat we vandaag weer met de pc aan de gang naan. Is redelijk gelukt op wat technische probleempjes na.

Stroom-uitval is hier orde aan de dag. Gelukkig hebben veel grote zaken en hotels een aggregaat, zodat er toch doorgewerkt kan worden en de vriezers blijven brommen.

's Avonds samen uit eten geweest in eettent 'new Barcelona', voor Indonesië een sjieke eettent. Peter een lekkere Bintang en Jo een lekker......colaatje !Al s je aan je alcoholverslaving af wil komen, is Indonesië een vette aanrader ! Ik zou bijna aan de bier gaan...!

Desalniettemin, niet zeuren om een luxeprobleem als een jongetje van plusminus 8 jaar probeert een krant te verkopen. Weer een gewetenskwestie !!!

Dencan Hormat ! ( groeten ).

Groeten,

Peet en Jo

'the travellers'.

Op weg naar kota Ambon.

Dinsdag, 28 september 2010.

Zo, vandaag gaan we pakken. Op weg naar hotel Amboina in kota Ambon. Silvana kwam ons halen, veevoer geregeld, zoon Armando. Kwam met een flinke auto.

'S morgens is Peter nog weg geweest met Bennie, een local. Hij moest nog een brief en een presentje afleveren bij Jimmy Risakotta. Gelukkig wisten ze in het hotel waar Peter naar toe moest. Bennie ging voorop. Een korte maar stevige wandeling naar de kampong om een oud tante en verre neef te onmoeten.

Die waren zeer verheugd en konden nauwelijks geloven, dat die stevige orang blanda, kleine Peter was. Ook Peter was diep onder, van vooral de manier van wonen en leven. Terug in de tijd. Wat hebben wij het dan goed. Wéér een ervaring rijker.

Uiteindelijk toch in de auto op weg naar kota Ambon. Netjes bij het hotel afgeleverd. Om 15:00 uur zou de familie ons ophalen voor een uitje naar Waai (heilige aalen) en even verderop de heetwater bronnen.

Waai een klein dorpje met een zoet waterbron. Een gedeelte is voor het wassen van de kleding, een gedeelte voor het zwemmen en een gedeelte is voor de heilige aalen (murene), die alleen e/o samen door de 'aangewezen man' geaaid en gevoerd mogen worden. Heel aparte beleving. Maar na afloop wel ff cashen. Zoals hier gewoonte is.

Op de terugweg langs de 'hot springs' gegaan. Water vanaf de nabij gelegen vulkaan. Ja je leest het goed, ook hier zijn slapende vulkanen. 't Is echt warm. Wij schatten zeker lichaamstemperatuur, als het niet warmer is. Je mag er maar max. 15 min inblijven.

Om 18:00 uur terug in het hotel. Peter M zou vandaag aankomen met de ferry.

Alfonso belde ons later op dat Peter reeds aangekomen was. Ze zouden ons om 19:00 uur oppikken om te gaan eten. Dus weer aan de verse ikan bakar. Bij binnenkomst van de rumah makan, zoek je zelf je vis uit die in de vriezer ligt, een lekkere snapper, zo uit de zee vandaan. Echte verse vis.

We kregen een sedok (lepel), maar dat was zo onhandig, dat we besloten, zoals reeds eerder gedaan, lekker met de vingers eten. Eerst ff handen wassen.

Alfonso en Tommy (onze 2e chauffeur) moesten daar erg om lachen......

Terug in het hotel nog een kopje koffie en thee gedronken. Daarna snel naar de kamer. Hit the deck.

Trouwens veel Nederlandse Ambonezen tegen gekomen, die hier eveneens als wij op vakantie zijn e/o familie leden bezoeken. Ook in het hotel verbleven mensen, die naar Saparua gaan.

Wij zijn niet de enige, ook al denk je dat.

Sampai Jumpa.

Gr.

Jo & Peet

'the travellers'

PS: 'Atie, vanuit Ambon, van harte gefeliciteerd met de verjaardag!!!'

Even rustig aan.

Maandag, 27 september 2010.

Vandaag weer ff rustig aan. Gister was weer een dag met een gaatje en echt lekker geslapen hebben we niet. Plan, plan, ontbijt werd gebracht en ff lekker onder de palmen gezeten. Toch maar ff een middagdutje gedaan

In de middag zijn we maar naar kota Ambon gegaan. Het restaurant in dit hotel is gesloten en ze serveren geen makan malang. Reden, ze hebben nog geen kok kunnen vinden. Dus met het lokale busje naar de stad. Het ging prima, het was erg rustig in het busje en we hadden alle ruimte. We reden mee tot het plaatselijke busstation. Vandaar uit zijn we gaan lopen. Jalan jalan. Vanuit de verte spotte Peter het Swiss hotel. Kon niet missen, want het spiksplinter baru en net getjet. Meteen die kant opgelopen. Via via, ja door de straatje achteraf, bijna door de woonkamer van mensen, zijn wij richting het hotel gegaan. Dit hotel was ons enigszins bekend, daar Armando er werkt. Helaas is dit hotel niet aan ons besteed, daar de prijzen rond Rp 900.000 ( E 90,00) per nacht bedragen.

In de buurt hadden we ook al Hotel Amboina gespot. Binnen ff geinfoot, bleken redelijke prijzen, met discount te hebben. Dus meteen, na bezoek aan enkele kamers, er een kamer geboekt. We zullen hier de komende week verblijven, lekker in het centrum, met diverse rumah makans in de buurt.

In de buurt lekker gegeten en weer terug naar ons oude hotel in Latuhalat. Ondertussen had Silvana fruit gebracht. Via de telefoon haar verteld van onze ervaringen met de mieren. Waarschijnlijk heeft zij het met de hoteleigenaren besproken, want 's avonds was het een stuks minder, op hand te tellen, geruststellend.

Nog even lekker gezwommen in het zeebasin en klaarmaken voor de laatste nacht. Wat rustiger geslapen.

Wel regelmatig wakker geweest, we lagen een beetje te broeien. Om de gloednieuwe matras te beschermen hadden ze er een plastic hoes omheen gedaan. Salamat Tidur.

Gr. Jo & Peet

'the travellers'

PS. Marcel van harte gefeliciteerd, alvast.

Op naar Ambon.

Zondag 26 September 2010.

(Hoera, we kunnen weer wat tikken ! 29 september)

Op weg naar Ambon met het vliegtuig, een overstap in Makasar. De vlucht verliep vlotjes.Op het vliegveld van Ambon stond de familie al te zwaaien, Silvana met haar 2 zonen, Alfonso en Armando vergezeld door eveneens 2 kleinkinderen, cucu laki laki en cucu perempuan. Dat voelde goed, nadat we de douane-check en de immigratiedienst hadden gehad, konden we doorlopen.

Alles in de de auto en naar Kota Ambon, w'll take the shortcut, met de ferry, leuk. Iedereen sprak goed Engels omdat Salvina lerares Engels is, erg prettig. Verder spreekt iedereen op Ambon, Ambonees. Komt onze cursus Bahasa Indonesia toch nog van pas....

We verblijven in het Collins Vieuw Hotel te Latuhalat. We zijn er de enige gasten en kunnen daar een 'lodge' uitzoeken. Toerisme is daar nog niet gewoon. Seavieuw uit gezocht, onze spullen neergezet, kleine change van kleding en direct weer weg om ikan bakar te gaan eten. Weer een hele ervaring maar het was heerlijk. Terug naar ons hotel na een vermoeiende dag.

In onze kamer aangekomen stond ons een nieuwe verrassing te wachten ....

Bleek dat we de kamer moesten delen !!!!!!

Lots of ants (mieren) hadden bezit genomen van de vloer, de kast, ONS bed en de kamar mandi. Ook hoorde we de cikcak (hagedissen) jagen, tussen het raam en horretje.

Real wild life at night ! Wil je beessies spotten, hier zijn ze !!!!

Alle mieren uit het bed geslagen en proberen te slapen. Verstand op nul en blik op oneindig.

PATS, daar liet een mier zich van het plafond afstorten precies op mijn wang..

Ok, Peter heeft het gehad! We proberen de klamboe. Het werd een soort kamperen in een tent die niet strak stond: de klamboe lag over ons gezicht en onze voeten lagen bloot.... Benauwd, benauwd, warm warm. Klamboe weg, we wagen het er op! S' morgens om 07:45u werden we wakker het leek allemaal wel een boze droom, al onze logees waren verdwenen, gelukkig !!

gr Peet&Jo

'the travellers'

Verhalen komen later.

Hoi allemaal,

Helaas moeten jullie ff wachten op wat reisverhalen. Door een technisch probleem kunnen wij de verhalen niet plaatsen.

We werken er aan.

Tot horens.

Groet Jo & Peet

'the travellers'