Vrijdag 17 september 2010.

Ja, en toen was er vrijdag. Want eigenlijk lopen een paar dagen achter, want we schrijven dit eigenlijk nu op dinsdag. We hebben een overladen programma met enkele delays erin. Enfin vrijdagmorgen met een lunchbox en slaap in de ogen om 05:00 door het nog donkere en redelijk rustige Yogjakarta op naar de Borobudur. Gelukkig toen wij aankwamen, was het reeds licht. Onze nieuwe chauffeur en gids hebben ons keurig naar ons volgende cultuurmoment geloosd.

Het was weer overweldigend en interessant. Wel een enorme klim. Gelukkig had Peter zijn, nordic, stokken mee.Nade Borobudur, een pitsstop bij Joglo Plawang, voor een heerlijk lunch met uiteraard een rijsttafel. Poep chique alles werd uitgeserveerd. We where all alone, maar het was goewehldig!!!

Door naar de Marapi vulkaan, helaas konden we daar niet dichtbij komen en het was nogal bewolkt. Peter zat er ff doorheen en koos ervoor om niet naar de droge rivier te gaan. Nou, de rivier was inderdaad droog, niets aangemist. Door naar het volgende item, de bewaker van de vulkaan Marapi. Deze baas genaamd, Mbah Marijan, oud 83 jaar, is een ster alhier. Hij gedraagt zich er ook naar. Hij is de bewaker van de Marapi. Hij schijnt de vulkaan te kunnen beheersen. Hij is belangrijk voor de bewoners van het dorp.

Allemaal lachen, ja & amen zeggen en vooral zijn bezoekersregister tekenen. Lachen, gieren en brullen.

Maar nu ff geen cultuur meer, nu ff geen zin meer. Terug naar de lodge. Relaxen, slapen, eten en de koffers weer volgooien, voor de volgende expeditie.

De aanrader van de dag: vertrek s'morgens voor 07:00 uur......

groet

J&P

'the travellers'