Wat een wereldreis, Jo schrijft een en ander snel op, want anders zijn we het morgen weer kwijt.

Thuis middels de pc de etickets ingecheckt. Dit scheelt op Spl weer een heleboel gedoe. De koffers toch maar aan de balie afgeven. Resultaat toch te zwaar. Dokken dus.

Geen tijd voor shopping in de taxfree shop. Snel ff euries omwisselen voor rupias. Viel mee dat ze zoveel rupias in kas hebben.

Snel naar de gate voor boarding en dan aan boord en oeps, weg zijn we. Vlucht viel mee. Volle bak, toch nog kleine seats, de ecomfortseats. Maar dat mag de pret niet drukken. Lekker muziek luisteren en filmpje kijken op je prive scherm. Ze zijn bij de KLM toch bang dat je afvalt gedurende de vlucht. 3 keer lekker eten, niets mis mee.

Na een vlucht van iets minder dan 11 uur, geland op Kuala Lumpur. Konden vrij snel van boord, zodat we naar de transitbalie konden om verder te reizen, naar Jakarta. Met de snelle aerotrain naar het hoofdgebouw. De enige vraag was, gaan onze koffers wel mee?

We gaan dat zien. De KLM machine vliegt ook door naar Jakarta, met een nieuwe crew. Dus de koffers komen aan. Het is niet de 1e keer dat onze koffers in Maleisie zoek raken. Na een rustige boarding in KL zijn we met een niet overvolle machine, met goede been- en zitruimte naar Jakarta gevlogen. Een vlucht van ff meer dan 2 uur.

Zo, dan sta je op 12 september 2010, in Indonesie. Gelukkig konden we als eersten het vliegtuig verlaten. Dit heeft weer z'n voordeel, dat je bij de immigratiedienst, vrij snel wordt geholpen, zeg maar als eerste. Na wat invullen formulieren, krijgen van stempels, konden we door naar de bagage. In de aankomsthal stond ook inmiddels neef Peter Matahelumual, op onze te wachten. Dit is een leuke verassing, wel ff emotioneel. Hij had ook z.n zwager meegenomen. Terug naar de koffers.

Ze worden op band 1 aangevoerd, volgens de borden. Nou jullie vermoeden het al geen koffers.

S***, weer wij. Peter M en Jo zijn blijven wachten en ik ben naar een ander band gegaan om te kijken of ze daar waren. En ja hoor, daar kwamen ze voorbij, als laatste twee. Dus toch met KLM mee naar Jakarta. Eind goed algoed.Inmiddels is onze chauffeur er ook al, stond klaar met het bord Mr and Mrs Kluft. Met chauffeur en gids, zijn we op weg gegaan naar Bogor, onze 1e stop.

Toen we wegreden van het vliegveld was het erg benauwd. Nou dat hebben we onderweg geweten ook. Bliksem en donder. En tot slot een hoosbui, alles weer lekker blank. Er was een heleboel verkeer, auto's, brommers en scooters. Door het einde van de ramadan, zijn een heleboel mensen terug naar hun families in de diverse steden en kampongs (zo heet dat hier). Echter zij kozen ervoor om zondag 12 september 2010, allemaal tegelijk naar huis te gaan. Je raad het al, bij Bogor een file van 5 a 6 km lang. De politie had diverse weg afgesloten om het naar Jakarta rijdende verkeer voor te laten gaan. Een puinhoop, al dat verkeer. Al met al ruim 2 uur in de file gestaan. Plan plan, zo gaat het hier. Om 22.30 uur in het hotel Happy Valley aangekomen. In de middle of nowhere. Erg moe, snel inchecken en douchen en hit de dek. Een eenvoudige kamer, met douche en toilet en een balkon. Klam en benauwd, geen borrel, maar wel water. Ontbijt is van 07.00 uur tot 09.00 uur. s'Morgens om 06.30 wakker omdat neef Peter belde. We worden om 08.30 uur opgehaald om naar Bandung te gaan.

Tot zover de eerste dagen.

' the travellers'